Τρίτη 19 Απριλίου 2011
Νίκος Παππάς: Το χρυσό παιδί του μπάσκετ

Στο ντεμπούτο του στην Εθνική Ανδρών μπάσκετ βίωσε το καθιερωμένο μπουγέλο, για κάθε πρωτοεμφανιζόμενο με το εθνόσημο της «μεγάλης» εθνικής. Η κρυάδα του, όμως, δεν θα τον στενοχώρησε. Ούτε καν την αισθάνθηκε. Αντίθετα, του έφερε στο μυαλό και τη φαντασία το ελπιδοφόρο μέλλον και τις προσδοκίες που έχει αφήσει με τις εμφανίσεις του. Και θα του υπενθυμίσει τα 4 χρόνια που πέρασε με την ίδια παρέα στις ομάδες Εφήβων και Νέων του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος. Ο Νίκος Παππάς φαίνεται πως είναι ό,τι καλύτερο έχει να υποσχεθεί το ελληνικό μπάσκετ της επόμενης γενιάς. Αλλά ο ίδιος, μιλώντας στο MensLounge.gr, δεν άρχισε τα «θα»…
Ο γκαρντ του Κολοσσού Ρόδου -δανεικός από την ισπανική Μπιλμπάο- και κορυφαίος σκόρερ του πρόσφατου Ευρωμπάσκετ Νέων, στο οποίο η Ελλάδα κατέκτησε το αργυρό μετάλλιο, δεν είναι ένας τυπικός 20χρονος. Τα τέσσερα τελευταία καλοκαίρια του δεν περιελάμβαναν ανέμελες βουτιές σε νησιά με την παρέα του. Αλλά, από το 2007 και έπειτα, με 5 μετάλλια στο στήθος του, μετέτρεψε σε θριάμβους την πορεία μίας συντροφιάς παιδιών για τα οποία το ελληνικό μπάσκετ μπορεί να παινεύεται και να ονειρεύεται. Ο γεννημένος στις 11 Ιουλίου 1990 στο Μαρούσι, με καταγωγή από την Αταλάντη, ήταν ο μπροστάρης μιας «οικογένειας» που έκανε τα καλοκαίρια της να μοιάζουν με ατελείωτη 5μερη εκδρομή! Και δεν θεωρεί εαυτόν αρχηγός των ομάδων, αλλά «κάπτεν» της παρέας μίας πιτσιρικαρίας που κατέκτησε επίσης αργυρό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων το 2007 στην Ισπανία, χρυσό μετάλλιο το 2008 στον Πύργο, αργυρό στο Μουντομπάσκετ Εφήβων της Νέας Ζηλανδίας ένα χρόνο αργότερα και μερικές μέρες μετά χρυσό στο Ευρωμπάσκετ Νέων στη Ρόδο.
«Ζήσαμε εκπληκτικές στιγμές με τα παιδιά και κανείς δεν θα τις ξεχάσει ποτέ», είπε στο Menslounge.gr ο Νίκος Παππάς, που δεν δηλώνει κουρασμένος για την παρθενική του κλήση στην Εθνική Ανδρών και επιμένει ότι «καλύτερα να κουράζεσαι στα 17 και τα 18 χρόνια και να θέτεις βάσεις για να παίξεις σε υψηλό επίπεδο, παρά να σέρνεις τα πόδια σου μεγαλύτερος, απλά για μερικά παραπάνω μπάνια». Ο γκαρντ του Κολοσσού δεν στάθηκε ποτέ στις προσωπικές διακρίσεις του (ήταν και πέρυσι και φέτος μέλος της κορυφαίας 5αδας των δύο Ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων) «γιατί, όσο κλισέ κι αν ακουστεί, όλα βγαίνουν μέσα από την ομαδική δουλειά και αυτά τα 4 χρόνια απέδειξαν πως υπάρχει πολύ ταλέντο στο ελληνικό μπάσκετ».
Όσο «θρασύς» είναι μέσα στο παρκέ, άλλο τόσο σεμνός παραμένει όταν του απαριθμήσεις τι έχει πετύχει σε ηλικία 20 ετών. Διότι δεν είναι μόνο τα μετάλλια, αλλά και ένας τίτλος «βαρύς» όσο και τα ονόματα των προκατόχων του. Ο Παππάς αναδείχθηκε το 2008 MVP του περίφημου τουρνουά Albert Sweitzer του Μανχάιμ, το οποίο θεωρείται πιο ανταγωνιστικό από Παγκόσμιο πρωτάθλημα και στο οποίο έχουν αναδειχθεί πολυτιμότεροι παίκτες οι… Έρβιν «Μάτζικ» Τζόνσον, Ντράζεν Πέτροβιτς, Άρβιντας Σαμπόνις, Τόνι Κούκοτς αλλά και ο Χρήστος Ταπούτος! «Όλα αυτά τα κατορθώματα είναι ξεχωριστές αναμνήσεις όμως τα ξεχνώ όταν μπαίνω στο γήπεδο και κοιτάζω πάντα τον επόμενο στόχο», λέει πλέον, έχοντας πάρει θέση δίπλα στους διεθνείς της Ανδρών, για την προετοιμασία ενόψει του Μουντομπάσκετ της Τουρκίας.
«Ομολογώ πως έχω λίγο άγχος γιατί θα σταθώ απέναντι σε παίκτες που θαυμάζω χρόνια, που έχουν αποτελέσει έμπνευση για να παίξω μπάσκετ και ελπίζω να τα πάω καλά», προαναγγέλλει ο πρώην παίκτης των Σύλλας Αιδηψού, Αταλάντης και Πανελληνίου. Ξεκαθαρίζοντας ότι «ενώ ξέρω πως δεν έχω πολλές ελπίδες για το τουρνουά της Τουρκίας, θα δώσω το 100% των δυνατοτήτων μου και δεν θα είμαι ο αδύναμος κρίκος στις προπονήσεις και τα φιλικά. Δεν πάω εκεί για διακοπές». Ο Νίκος Παππάς, έπειτα από μία σεζόν δανεικός στην β΄ ομάδα της Ρεάλ (στην 3η κατηγορία της Ισπανίας) αναδείχθηκε φέτος καλύτερος νέος παίκτης του ελληνικού πρωταθλήματος, με τη φανέλα του Κολοσσού (μ.ο. 7,2π. σε 16,6΄ συμμετοχής). Συγκρίνοντας πια με εμπειρία τα δύο πρωταθλήματα, αλλά και εξηγώντας πως εκείνο που μετρά, παντού, είναι η δουλειά και οι παραστάσεις από αγώνες…
«Η οργάνωση που υπάρχει στην Ισπανία είναι χρόνια μπροστά από την ελληνική. Ωστόσο, όλα εξαρτώνται από τον παίκτη. Από το πόσο δουλεύει και πόσο χρόνο συμμετοχής εξασφαλίζει», είναι το συμπέρασμά του. Προσθέτοντας πως «δεν έχω λόγο για το αν η Μπιλμπάο θα με παραχωρήσει δανεικό στον Κολοσσό για 2η χρονιά, αφού αυτή είναι απόφαση της ομάδας και του κόουτς Κατσικάρη». Ωστόσο, δεν κρύβει ότι «θέλω να αγωνιστώ εκεί που θα μπορώ να παίζω. Είμαι ικανοποιημένος από τη δουλειά που γίνεται στον Κολοσσό και κινήθηκα για πρώτη φορά σε καθαρώς επαγγελματικό επίπεδο. Οι συνθήκες στη Ρόδο ήταν πολύ καλές και χαίρομαι που ο κ. Σφαιρόπουλος με εμπιστεύθηκε γιατί ξέρουμε όλα τα παιδιά των “μικρών” εθνικών ότι είναι δύσκολο να αγωνιστούμε στις μεγάλες ομάδες, λόγω του ανταγωνισμού. Ενώ στις μικρομεσαίες το σύστημα δημιουργεί αγχωμένους προπονητές, που παίζουν σε κάθε ματς τη δουλειά τους και δεν ρισκάρουν με νεαρά παιδιά. Σε αντίθεση με τον κ. Σφαιρόπουλο, αφού στον Κολοσσό, αντί για έξι ξένους, είχαμε τέσσερις»!
Χωρίς υποσχέσεις και «θα», ο Νίκος Παππάς δεν θέλει, αντιστοίχως, να έχει απαιτήσεις. «Είναι εύκολο να ζητήσουμε σαν γενιά να παίζουμε στις ομάδες μας, με μοναδικό κριτήριο τα μετάλλιά μας κάθε καλοκαίρι. Εμείς, όμως, κοιτάμε τη δική μας δουλειά. Την δική μας βελτίωση που θα πείσει προπονητές και παράγοντες να μας εμπιστευθούν», επισημαίνει, κοιτώντας τι θα κάνει αρχικά ο ίδιος για την καριέρα και την πορεία του. Ωστόσο, δεν κρύβει ότι «μας στενοχωρεί που στην Ελλάδα δεν εμπιστεύονται τα νέα παιδιά. Άλλωστε, όλοι μιλούν για την οικονομική κρίση που αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για τους συλλόγους, που έχουν την δυνατότητα τώρα να παραμερίσουν ξένους και κοινοτικούς χωρίς μεγάλες προδιαγραφές και να προτιμήσουν παίκτες από την πατρίδα, που έχουν όρεξη και φυσικά ικανότητες. Αλλιώς όλοι αυτοί οι παράγοντες και οι προπονητές θα δουν άλλη μία γενιά να πηγαίνει χαμένη»…
ΠΗΓΗ: menslounge.gr/
Τρίτη 29 Μαρτίου 2011
Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011
Ραδιοφωνικό σποτ
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Εκδήλωση παρουσίασης Planetbook στους μαθητές Ιστιαίας-Αιδηψού

Αιδηψός - 16/3/2011
Η Μη Κερδοσκοπική Οργάνωση Κ.Ε.Α.Ν. (Κύτταρο Εναλλακτικών Αναζητήσεων Νέων), θα παρουσιάσει το Planetbook, το πρώτο περιβαλλοντικό επιτραπέζιο παιχνίδι που δημιούργησε με τη στήριξη της Vodafone, στους μαθητές του Δήμου Ιστιαίας-Αιδηψού. Η εκδήλωση για τους μαθητές θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 20 Μαρτίου 2011, στις 12 μμ. στο Δημοτικό Σχολείο Ωρεών.
Το Planetbook απευθύνεται τόσο σε παιδιά όσο και σε μεγάλους και έχει στόχο να ευαισθητοποιήσει, να εκπαιδεύσει και να καλλιεργήσει την ευαισθησία όλων σε περιβαλλοντικά θέματα, συνδυάζοντας με δημιουργικό τρόπο την περιβαλλοντική εκπαίδευση με την ψυχαγωγία.
Το περιβαλλοντικό επιτραπέζιο παιχνίδι Planetbook εξελίσσεται πάνω σε ένα δένδρο όπου υπάρχουν τρεις ζώνες :
o Η γκρίζα ζώνη, όπου ο παίχτης δίνει απαντήσεις σε ερωτήματα που έχουν να κάνουν με γεγονότα που έχουν "πληγώσει τον πλανήτη"
o Η ζώνη της Ελπίδας και της συμμετοχής, όπου μετέχουν και οι μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις της χώρα μας( GreenPeace, WWF, Αρχέλων, Μεσόγειος SOS, ΠΑΝΔΟΙΚΟ, Ορνιθολογική και Ευρωπαική Έκφραση) και
o Η ζώνη που σώζουμε τον πλανήτη
Στο τέλος της εκδήλωσης, θα μοιραστούν επιτραπέζια παιχνίδια Planetbook σε κάθε σχολείο.
Η συμμετοχή της Vodafone στη δημιουργία του Planetbook υλοποιήθηκε στο πλαίσιο του πολυδιάστατου προγράμματος Εταιρικής Υπευθυνότητας που εφαρμόζει, με κύριους άξονες την περιβαλλοντική διαχείριση και την ανάπτυξη και επιμόρφωση των παιδιών.
Το Planetbook διανέμεται δωρεάν από το ΚΕΑΝ στις περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων, ενώ μέχρι σήμερα έχει διατεθεί σε περισσότερα από 500 σχολεία της χώρας.
ΠΗΓΗ: eviaportal.gr
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
Γιάννης Κούτρας: «Δεν έχω ούτε ένα ευρώ»

«Από μικρός ήμουν καταθλιπτικό παιδί και τώρα πλέον που τα χρόνια περνάνε νομίζω ότι είναι ολοκληρωτικό, δεν μπορώ να το αποφύγω και δε νομίζω ότι έχει και νόημα. Κάπως έτσι είναι όμως οι περισσότεροι καλλιτέχνες». Κατάθεση ψυχής από το Γιάννη Κούτρα στον Flash 96, σε μια συνέντευξη εκ βαθέων για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον, όπου ο Γιάννης Κούτρας ανοίγει διάπλατα την ψυχή του.
Είμαι μοναχικός άνθρωπος, λέει και χαρακτηρίζει τον εαυτό του «κοσμοκαλόγερο». «Έζησα σε ένα δύσκολο, φτωχικό και επιθετικό, θα έλεγα, περιβάλλον. Οι γονείς μου δεν είχαν και πολλά εφόδια και δεν μπορούσαν να μου παρέχουν όσα έχουν οι γονείς σήμερα. Θα σου πω, για παράδειγμα, ότι στο εξώφυλλο του άλμπουμ έχω μια κιθαρούλα. Πάντα λοιπόν, από τεσσάρων ετών, ήθελα μια κιθάρα και ο πατέρας μου μου έπαιρνε σπαθιά γιατί όπως έλεγε με αυτά παίζουν τα αγόρια. Όταν ένας πλούσιος φίλος μου μου έδωσε μια κιθάρα που δεν ήθελε και έμαθα πάνω σε αυτήν, ο πατέρας μου την έσπασε, άσε που τα 45άρια μου τα έκαιγε η μητέρα μου με το σίδερο. Νομίζω πως όλα αυτά ένα παιδί ευαίσθητο το κακοποιούν, γι’ αυτό ίσως θέλω να μένω με τις ώρες μόνος σπίτι, γιατί αυτό έχει ανάγκη η ψυχή μου».
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης του ο τραγουδιστής περιγράφει με ιδιαίτερα σκληρό τρόπο πώς φαντάζεται τη ζωή του τα επόμενα χρόνια: «Αν κάτι κέρδισα από αυτή τη δουλειά είναι μόνο φίλους. Από χρήματα δεν κατάφερα τίποτα. Είναι η πάστα μου τέτοια και η φύση μου που δεν τα καταφέρνω και με κατηγορούν και τα παιδιά μου γι’ αυτό. Μόνο ένα σπιτάκι του πατέρα μου έχω στην Αιδηψό, που θέλω να το φτιάξω, όμως βλέπω να μου το παίρνει η εφορία, όπως με προειδοποίησε. Αν δεν δουλέψω, θα πρέπει να πεθάνω, γιατί δυστυχώς δεν έχω ούτε σύνταξη, ούτε ένσημα, οπότε και εγώ είπα στα παιδιά μου πως αν κάποτε σταματήσω, πυροβολήστε με».
Πηγή: Espresso
Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)


